İzmir Menemen Mürebbiye

Mürebbiye, bir çocuğun yetişek ve bakımıyla görevlendirilmiş elkızı. Bir dadının bilakis çocuğun fiziksel gereksinimlerinı tekabül etmek yerine çocukları eğitmeye odaklanmaktadır. Hizmet alanı bebeklerden çok mektep çağındaki çocuklardır.[1] Mürebbiyeler ekseriyetle öğrencilerinin konaklarında lafır ve ailenin bir ferdi olarak ikrar edilir.

Mürebbiyelik, I. Dünya Savaşı’ndan önce özellikle de yakında birebir bir okulun bulunmadığı rustik bölgelerdeki Avrupalı ailelerde yaygın olarak görülmekteydi. Aileler çocuklarını uzun bir süre yatılı okula ulaşmak yerine mürebbiyelerle çocuklarına evde yetişek vermeyi yeğleme ederdiler. Mürebbiyeler ekseriyetle kızlardan ve genç erkeklerden sorumluydu. Bir koca çocuk yeterince büyüdüğünde özel öğretmen ya da okula ile devam buyurmak bağırsakin mürebbiyeden yetişek almayı buzakırdı.

Hasetmüzde Suud kraliyet ailesi üzere mehabetli ve gani aileler veya kraliyet aileleri[2] ile Avustralya’nın taşraları üzere ücra bölgeler[3] haricinde mürebbiyelik dayanıklı yaygın değildir. Dünya çapında aileler arasında mürebbiye ve özel öğretmen istihdamı bağırsakin yeni bir canlanma yaşanmaktadır. Bunun sebepleri arasında, zatî güvenlik, özel eğitimin faydaları ve ansızın çok yerde seyahat veya yaşamma esnekliği sayılabilir.[4]